Artroza stawu kolanowego. Leczenie i profilaktyka

Artroza stawów jest chorobą zwyrodnieniową (lub metaboliczną), czyli niezapalną. Ale przyczyny artrozy stawów nie zostały w pełni zbadane przez oficjalną medycynę. Przedstawiono wersje, w których artroza jest spowodowana nadwagą, wiekiem, zaburzeniami metabolicznymi w tkankach (mięśniach) i stawach, przedwczesnym zużyciem chrząstki, małymi obciążeniami, dużymi obciążeniami i tak dalej, genetyką i tak dalej. Oznacza to, że nie jest jasne, co zrobić, aby skutecznie leczyć i zapobiegać artrozie stawu kolanowego.

W rzeczywistości (co potwierdza literatura medyczna i doświadczenie oparte na dowodach) artroza jest konsekwencją choroby zajętych mięśni (mięśni rozciągających konkretny staw). Obolałe mięśnie w ciągłym stanie ucisku wywierają nadmierny nacisk na staw, powodując zwiększone zużycie.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego – co to jest?

Artroza stawu kolanowego (jak również każdego innego) stawu, inaczej zwana deformującą chorobą zwyrodnieniową stawów (czyli zwyrodnieniem tkanki chrzęstnej i kości), jest postępującą chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną tkanki chrzęstno-kostnej (w pobliżu chrząstki), jej ścieraniem i redukcją, co prowadzi do dysfunkcji stawów (ograniczenia ruchomości w stawie) i powoduje ból o różnym nasileniu.

Najprościej mówiąc, jest to zużycie stawu, co oznacza zarówno zużycie tkanki chrzęstnej, które powinno zapewniać płynne przesuwanie się powierzchni stawowych względem siebie, jak i struktur kostnych, na których znajduje się chrząstka. Całemu procesowi towarzyszy zwężenie przestrzeni międzystawowej i utrata elastyczności aparatu więzadłowego.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego: objawy

Bardzo często choroba przebiega bezobjawowo i można ją wykryć jedynie za pomocą rezonansu magnetycznego. W „dojrzałym” stadium choroba może objawiać się narastającym bólem w obszarze problemowym i ograniczeniami motorycznymi w stawie. Jednocześnie artroza jest częstym problemem i występuje w 70% wszystkich zmian stawowych. Nie da się dokładnie określić przyczyny rozwoju choroby, ale istnieją pewne czynniki, które najczęściej stają się katalizatorem artrozy.

Do głównych objawów artrozy stawu kolanowego zalicza się:

• Ból stawu kolanowego o różnym nasileniu i czasie trwania
• Sztywność stawu kolanowego – niemożność pełnego wyprostu lub zgięcia nogi w stawie kolanowym (czasami nie da się wykonać przysiadu)
• Klikanie i chrupanie w stawie kolanowym. Uważa się, że staw traci płyn, a powierzchnie stawowe trudniej się przesuwają; może temu towarzyszyć charakterystyczny dźwięk

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego: przyczyny

Jednak wysoce wyspecjalizowani eksperci uważają, że główną przyczyną artrozy stawów jest zespół mięśniowo-powięziowy, który objawia się chorobą mięśni rozciągających się po dotkniętym stawie (punkty spustowe).

Punkt spustowy to ognisko napięcia we włóknach mięśniowych, które w określonych warunkach zostaje aktywowane i objawia się ostrym bólem. Zespół mięśniowo-powięziowy rozpoznaje się na podstawie punktów spustowych. Kiedy pojawiają się punkty spustowe, traci się elastyczność mięśni, co ogranicza ruchomość stawów. Powstają na skutek urazu, a także podczas intensywnego lub przewlekłego przeciążenia mięśni czy długotrwałego pobytu w stanie unieruchomienia.

Mięśnie są w stanie przykurczu (ciągły ucisk), a nadmierny ucisk występuje w zajętym stawie (w naszym przypadku stawie kolanowym).

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego i zapalenie stawów, jaka jest różnica?

Aby zrozumieć przyczynę i charakter choroby, bardzo ważne jest określenie różnicy między artrozą a zapaleniem stawów. Ich główna różnica polega na tym, że charakter artrozy nie ma charakteru zapalnego, podczas gdy zapalenie stawów jest patologią zapalną. W tym przypadku procesy zapalne mają charakter ogólnoustrojowy i rozprzestrzeniają się na cały organizm.

Artroza to patologia metaboliczna spowodowana zaburzeniami metabolicznymi w organizmie. Zespół bólowy z artrozą występuje w połączonych stanach - punktach spustowych i różnych zaburzeniach stawów. Eliminacja punktów spustowych doprowadzi, jeśli nie do całkowitego wyzdrowienia, to do znacznej poprawy stanu ogólnego.

Głównym kryterium zapalenia stawów stawu kolanowego jest obecność czynnika zapalnego - to znaczy wirusa, infekcji, grzyba, bakterii. Co więcej, lokalizacja czynnika zakaźnego może być dowolna. Często rzeżączka lub inne infekcje przenoszone drogą płciową mogą stać się przewlekłe i powodować powikłania w stawach.
W przypadku zapalenia stawów stawu kolanowego obserwuje się zaczerwienienie skóry wokół stawów, obrzęk i zwiększenie objętości stawów oraz wzrost temperatury całego ciała i miejscowo stawu. W przypadku artrozy stawu kolanowego objawy te są zwykle nieobecne. Jednakże artroza i zapalenie stawów mogą występować jednocześnie.

4 etapy artrozy stawu kolanowego

Jeśli po wykryciu artrozy nie rozpocznie się kompleksowego leczenia, z czasem choroba zacznie się rozwijać, a objawy ulegną pogorszeniu. Terminowa diagnoza i właściwa terapia, którą można skutecznie połączyć z innymi metodami leczenia, znacznie poprawią stan ogólny pacjenta i zapobiegną długiemu, bolesnemu i kosztownemu leczeniu.

Oficjalnie istnieją 3 (4) etapy rozwoju artrozy stawu kolanowego:

1. 1 stopień. Jest to czas od pojawienia się pierwszych objawów artrozy do jej widocznych objawów, które można wykryć już podczas badania wstępnego lub na zdjęciu rentgenowskim. Stan pacjenta charakteryzuje się bolesnymi odczuciami o różnym natężeniu, które pojawiają się podczas ruchu.
2. 2 stopień. Pacjent odczuwa dyskomfort i „strzelający” ból już przy niewielkim wysiłku. Ruchom człowieka może towarzyszyć uczucie chrupania w kolanie podczas chodzenia, kucania itp. Może już wystąpić zmniejszenie ruchomości stawu kolanowego. Obszar dotknięty artrozą wizualnie wydaje się zdeformowany i powiększony.

3. 3 stopień. Wewnątrz stawu praktycznie nie ma tkanki chrzęstnej. W szczególnie zaawansowanej postaci może dojść do całkowitego unieruchomienia kończyny. Pacjentowi trudno jest przyjąć pozycję, w której czułby się komfortowo; poruszanie się bez pomocy staje się prawie niemożliwe.
4. Artrozę stawu kolanowego w stadium 4 można również rozróżnić osobno. Jest to stan całkowitego zniszczenia, który prowadzi do tego, że złącze całkowicie traci swoją funkcjonalność. W tym przypadku pacjent doświadcza „blokady stawów” - zespołu ostrego bólu.

Diagnostyka artroza stawu kolanowego

Artroza jest chorobą przewlekłą, której leczenie jest złożone i regularne. Dlatego terminowa diagnoza i właściwa terapia pozwolą pacjentowi zminimalizować uszkodzenie stawu kolanowego.

Rozpoznanie artrozy dodatkowo komplikuje fakt, że choroba często może przebiegać bezobjawowo. Jeśli jednak wystąpi ból, lekarz może po badaniu zlecić wykonanie prześwietlenia. I chociaż jego wyniki nie zawsze mają charakter orientacyjny, dają ogólne pojęcie o tym, jak bardzo choroba jest „zaawansowana”.

Dokładniejsze dane można uzyskać dzięki nowoczesnym metodom diagnostycznym - USG, MRI itp.

Jednak zmiany stwierdzone w badaniu MRI nie zawsze odpowiadają odczuciom i dolegliwościom pacjenta. Zdarza się, że zdjęcie stawu kolanowego pokazuje zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne zarówno w samej chrząstce, jak i łąkotce i więzadłach, ale nie ma żadnych skarg. I odwrotnie, są bóle i inne objawy, ale wszystko na arkuszu badania jest normalne.

Przypomnijmy, że w przypadku artrozy stawu kolanowego istotna jest diagnostyka mięśni uda (zginacze nogi, mięsień czworogłowy uda) pod kątem obecności mięśniowo-powięziowych punktów spustowych, które w 80% przypadków powodują ból i prowadzą do zmian w obrazie stawu.
Ważne: jeśli pacjent ma łuszczycę, artroza może mieć podłoże łuszczycowe.

Nieskuteczne metody leczenia artrozy stawu kolanowego

Wszystkie oficjalne metody leczenia artrozy dzielą się na:

• niefarmakologiczne;
• farmakologiczny;
• chirurgiczny.

Interwencja chirurgiczna jest środkiem niezbędnym w zaawansowanym stadium choroby. Operację przeprowadza się w celu zastąpienia zniszczonego stawu syntetycznym analogiem.

Praktykujący lekarze z reguły przepisują różne fizjoterapię i terapię ruchową (fizykoterapię) w leczeniu artrozy stawu kolanowego. Jednak ćwiczenia siłowe jedynie zaostrzają przebieg choroby, aktywując punkty spustowe, nasilając ból itp. Dlatego ta metoda terapii jest nieskuteczna.

Na szczególną uwagę zasługują chondroprotektory. Uważa się, że leki z tej klasy przywracają chrząstkę. Po pierwsze, baza dowodowa dotycząca tych leków jest wątpliwa, ponieważ badania tych drogich leków przeprowadzają sami producenci. Po drugie, jest to leczenie objawowe, czyli nastawione na skutek, a nie na przyczynę. Powodem jest choroba mięśni.

Artroza stawów jest chorobą zwyrodnieniową, to znaczy nie zapalną. Ale przyczyny artrozy stawów nie zostały w pełni zbadane przez oficjalną medycynę.

Przedstawiono wersje, w których artroza jest spowodowana nadwagą, wiekiem, zaburzeniami metabolicznymi w tkankach (mięśniach) i stawach, przedwczesnym zużyciem chrząstki, małymi obciążeniami, dużymi obciążeniami i tak dalej, genetyką i tak dalej. Oznacza to, że nie jest jasne, co zrobić, aby skutecznie leczyć i zapobiegać artrozie stawu kolanowego.

W rzeczywistości (co potwierdza literatura medyczna i doświadczenie oparte na dowodach) artroza jest konsekwencją choroby zajętych mięśni (mięśni rozciągających konkretny staw). Obolałe mięśnie w ciągłym stanie ucisku wywierają nadmierny nacisk na staw, powodując zwiększone zużycie.

Skuteczne leczenie artrozy stawu kolanowego

Właściwa terapia artrozy stawu kolanowego powinna mieć charakter systemowy i kompleksowy. Polega ona w szczególności na leczeniu mięśni i obejmuje przyjmowanie leków (w celu skorygowania czynników obciążających i szkodliwych w MFS), odpowiednio dobraną fizjoterapię mięśni stawu kolanowego i biodrowego) oraz oczywiście masaż mięśniowo-powięziowy. 

Najbardziej skuteczne metody leczenia TT to:

• głęboki masaż głaszczący;
• igłowanie punktów spustowych
• terapia falą uderzeniową
• relaksacja postizometryczna.

Oprócz mięśnia przedniego uda masaż wykonuje się także na mięśniach synergetyków i antagonistów. W tym przypadku nie masuje się samej rzepki – specjalista masażu kładzie główny nacisk na mięśnie.

Głównym „urządzeniem” do masażu są ręce mistrza. Do samodzielnego masażu stosuje się różne urządzenia zwiększające skuteczność zabiegu.

Terapia ruchowa w przypadku artrozy stawu kolanowego

Ostatnim etapem terapii jest wykonanie ćwiczeń rozciągających górną (przednią) część uda. Ważne jest, abyś czuł napięcie dokładnie w miejscu, w którym masowałeś.

Przepisując i wykonując fizjoterapię w przypadku artrozy stawu kolanowego, ważne jest, aby zrozumieć podstawową zasadę - to znaczy, dlaczego wykonuje się te ćwiczenia (w jakim celu). Głównym celem jest rozciągnięcie wszystkich skurczonych włókien mięśniowych (sznurów), tak aby mięsień mógł w pełni rozciągnąć się w swoim anatomicznym zakresie ruchu.

Zapobieganie artrozie stawu kolanowego

W leczeniu choroby ważne jest przestrzeganie środków zapobiegawczych, które obejmują:

• ułożenie właściwej diety: Twój codzienny jadłospis powinien być zbilansowany i bogaty w mikroelementy, białko i witaminy. Przecież brak mikroelementów, takich jak wapń, magnez, cynk, prowadzi do zaostrzenia zespołu mięśniowo-powięziowego;
• umiarkowana aktywność fizyczna: staraj się nie obciążać nadmiernie stawu kolanowego i unikaj urazów. Jeśli mięsień znajduje się w pozycji statycznej przez dłuższy czas, przyczynia się to do powstawania wyzwalaczy;
• porzucenie złych nawyków: prowadź zdrowy tryb życia, pilnuj swojej wagi;
• terapia kompleksowa: połącz popularne metody leczenia z metodami pomocniczymi.

Metody pomocnicze w leczeniu artrozy stawu kolanowego

Leczenie artrozy stawu kolanowego będzie szczególnie skuteczne, jeśli zostanie połączone z pomocniczymi metodami terapii. Przyjrzyjmy się najpopularniejszym z nich.

• Laseroterapia. Zabieg ten uważany jest za najbardziej popularny i powszechny wśród pacjentów cierpiących na artrozę stawu kolanowego. Efekt terapeutyczny osiąga się dzięki odruchowemu rozszerzeniu naczyń krwionośnych powyżej ogniska procesu patologicznego w mięśniu. Pomaga to w normalizacji metabolizmu (nie zapominaj, że artroza jest chorobą metaboliczną) i pomaga zmniejszyć ból.
• Krioterapia. Ta metoda nie jest tak popularna jak poprzednia. Jednak jego skuteczność jest dość wysoka. Dzięki miejscowej ekspozycji na niskie temperatury ból w obszarze problemowym ulega znacznemu zmniejszeniu, a powstawanie substancji biologicznie czynnych, które prowadzą do zaostrzenia choroby, zostaje spowolnione. Zabiegi krioterapii pomagają aktywować przepływ krwi i procesy odbudowy w stawie.
• Balneoterapia. Odbywa się w środowisku sanatoryjno-uzdrowiskowym. Hydroterapia artrozy polega na korzystaniu z kąpieli leczniczych – w tej chorobie najskuteczniejsze są kąpiele radonowe. Efektem terapeutycznym zabiegów jest usprawnienie procesów metabolicznych w stawie.

Kompleksowa terapia w połączeniu z automasażem poprawi ogólny stan artrozy i zminimalizuje ryzyko całkowitego zniszczenia stawu. Najważniejsze jest przestrzeganie zaleceń specjalistów, przestrzeganie środków zapobiegawczych i łączenie podstawowej terapii z innymi metodami leczenia.